Countrysessie

Officiële post 5 april 2008

Dit keer was ik eens niet een keer degene die met het voorstel kwam. Nee, ik zit gewoon maandag in het theater en kreeg een sms. Nou, ik stelde een ultimatum en als daar aan voldaan werd, zou ik mijn agenda ff checken. Het ultimatum verliep vlekkeloos en dinsdag meldde ik Renate dat ik niets in mijn agenda had voor de vrijdag.

Dus gister reed ik rond half acht weg, op naar Renate. Bij haar nog even gezellig gekletst en naar Arnhem gereden. Bartel Bartels hield daar een countrysessie met Marieke Plantinga, Anna de Beus, Stephan van der Meijden ( toch?), BJ Baartmans, Koppe Koppeschaar én Ben Kribben.

Bij binnenkomst waren ze nog druk aan het soundchecken. Lekker aan de bar gehangen, rond gekeken, leuke kroeg. En damn... leuk object. Nu was ik dus niet de enige die dat opmerkte haha... Maar als je bepaalde logjes van mij terugleest, weet je wat mijn zwakke plekken zijn. Of als je maar genoeg met mij uitgaat...;) Objectje is echt zo'n type waarvan ik zelfs blind nog zou zeggen: Door naar de volgende ronde.
We hebben nog even geoefend op onze Beatrixzwaai. Was helemaal niet stijfjes van mij. Ik zag mezelf en moest aan een oud vriendinnetje denken. Die zwaait echt uit haar zelf zo stijfjes....

Om elf uur begon de sessie. Mooie liedjes. Bartel besloot zelf het publiek maar ff te verplaatsten. Zette de tafel die aan de kant stond zo in het midden en langzaamaan gingen er wel mensen zitten. Hadden wij ook gewoon moeten doen, dan had ik mezelf toch wat bespaard. "*ruis*ruis*ruis* hummehumehe.. Iek wat vragen." En je weet dat je dan gewoon je meest serieuze hoofd op moet zetten en zeggen: "NEEJ!" Nou... dat deed ik dus niet en om de zoveel minuten kwam ie weer vragen of ie iets mocht vragen. En verstond ik hem? NEE!
Zorgde voor heel leuke momenten, vooral toen zijn vriend daarna het spel ook begon mee te doen, die verstond ik iets beter. Of ik wat wilde drinken...Nee... Maar hij was serieus, ik ook. Later zelf naar de bar gelopen, stond figuur één daar. Barman radeloos aangekeken, hahaha.. en mijn: werkelijk-ik-versta-geen-reet-van-wat-je-zegt-blik-maar-ik-lach-en-knik-welblik opgezet.

En nu kende ik weinig van die nummers, maar ineens hoorde ik een deuntje. Moest ik lachen. Zat ik even weer in het theater en hoorde de lekkere stemmen van Frank Lammers en Martin van der Starre. Was een nummer dat ook in Route 66 zit. Zó lekker. Heb het toen ook nog dagen gezongen ( nu zit het dus weer in mijn hoofd) geen idee hoe het heet of van wie het is ( barbaar dat ik ben..;)) maar daar komen we snel genoeg achter.

Om kwart voor twee ofzo maar eens richting auto gelopen. Nadat ik een goed tackleplan had bedacht. Had je er wel zo twee voor de prijs van één tackle, was nie de bedoeling, maar wel gezellig, hahaha...

En waar hadden wij het op de terugweg over??? Euh, laten we zeggen dat we errug goed zijn in te flauwe woordgrapjes. En een lol dat we hadden. Ik moest het laatste stuk ook nog in mijn eentje terug, bedacht ik er nog meer. Renate zei in de auto nog: Waar haal je dat op dit tijdstip vandaan. O, wat goed dat ik niet bij Renate bleef slapen, hadden we beide nog minder slaap gehad...:)