Officiële post 11 oktober 2004
Gister ben ik met mams, Wen en Tas naar VDH geweest. Terug naar de plek waar het allemaal mis ging een aantal jaartjes geleden..:)
Als voorprogramma hadden ze Enorm. Wij hopen dat die jongen geen leren broek aan zou hebben zoals de vorige keer. Soms worden gebeden verhoord... Gisteravond in ieder geval wel.
Tijd voor de crew om af en op te bouwen. En ( nu komt het meest emotioneelste stuk van de avond, is helemaal niet waar,dat kwam later pas,maar dat doet er niet toe) toen.. Weeeeeeh, was mijn crewmeneer er niet meer. Ik had echt ieder gewoon helemaal enthousiast gekregen. Vanavond zouden ze hem ein-de-lijk zien. Ja, niet dus!!! Ik kon dus mijn spullen weer pakken, geen lol voor Giet. Weg strijdplan. Weer een nieuwe bedenken.
VDH maakte het dan wel weer goed met een erg leuke setlist. Van die nummers waarvan je denkt: "O ja. Die zijn mooi. Errug mooi" Welke dan?? Euhm.. Nou, het nieuwe spel is mooi en Half zeven en Pijn en... Gewoon nog meer nummers.
Mams moest en zou haar boek gesigneerd krijgen,is gelukt. Ben nog wel bevroren,maar goed...
En eenmaal in huis raakte ik echt zwaar in de war. Zo'n moment dat je denkt: Kweenie meerrrrrrrrrrrrrrrr. Heel erg! Ben ik nu nog steeds. En Mar, jij gaat me daar vanaf helpen! Ik hoor haar denken: O ja? (nog sorry voor het late smsje..)
Nu kunnen we op een hand de optredens aftellen,nog een paar keer. Zijn sommige mensen erg blij mee, heb ik al gemerkt...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten