Na vorige maand aanwezig te mogen zijn geweest op haar/ hen vrijgezellendag was het afgelopen vrijdag dan ein-de-lijk zover, 5 juli , dé dag van Hanneke en Vincent.
Om half elf waren we uitgenodigd bij het ouderlijk huis van Hanneke. Vincent stond al heerlijk te stralen in zijn mooie pak! Iedereen begroet, nog even genoten van een bakkie koffie en een lekkere én vrolijke cupcake! Van Matthijs, de broer van Vincent en tevens ceremoniemeester, kregen we een vervoersbewijs. Volledig in de stijl van het trouwkaartje! Had ik jullie al verteld hóe geweldig dat kaartje was. Vervoersbewijs was dus ook helemaal super!!
Rond tien voor elf belde Vincent bij Hanneke aan. En wauw... wat kwam daar een ontzettend mooi bruidje naar buiten!! Daar stonden we allemaal met onze mond open. Prachtig was ze!! Hanneke en Vincent stapten in een koets en zij die een vervoersbewijs hadden gekregen, stapten in een Jan Plezier. Daar hing al meteen een feestelijke stemming, maar ja... vind je het gek met zoveel mooie mensen!
Bij Kasteel Engelenburg hielden we even een kleine 'tussenstop'...;-) Kasteel Engelenburg was namelijk de trouwlocatie. De ceremonie was erg mooi, de babs deed het echt heel erg leuk, mooi verhaal over de twee geliefden. Dat Hanneke en Vincent een goede muzieksmaak hebben, wisten we natuurlijk al. Daar mochten we tijdens de ceremonie ook getuige van zijn: Stef Bos was uitgekozen als muziek.
Die mooie, lieve Dago zorgde nog even voor een stukje sensatie. Dago had de ringen om zijn nek. Toen ie zijn taak mocht volbrengen, zag ie zwanen in het water. Het is en blijft een jachthond, dus die ringen vond ie leuk, maar die zwanen waren beter. Vol enthousiasme stevende hij op de deur af. Gelukkig werd er alert gereageerd en liep het allemaal goed af.
Na de huwelijksvoltrekking was het tijd voor de foto's op het bordes. Blijft altijd leuk! Haha..
Hanneke en Vincent bleven op Engelenburg om nog veel meer en errug mooie foto's te maken, terwijl de gasten terug werden gebracht naar het ouderlijk huis van Hanneke. Wel via de toeristische route. Het zou ook jammer zijn als je een Jan Plezier hebt en dan rechtstreeks naar huis gaat. Rond half twee waren we bij het ouderlijk huis en daar stond een heerlijke lunch voor ons klaar.
Na de lunch werden we verzocht om ons een aantal meters te verplaatsen. Op naar de locatie waar het feest werd gegeven. Bij de Vroolijke Frans stonden al wat van Hannekes' klanten en mensen van de hondenclub klaar met hun hond. De ene hond was nog leuker dan de ander en ze hadden zich allemaal mooi gemaakt voor het feest, hetzij door vrolijke bloemetjes of een mooi lint om hun nek.
De middag was één en al genieten. De weergoden hadden goed hun best gedaan. Er was een heerlijke tuin, waar we lekker volop genoten van lieve mensen en de zon.
Omdat het superlekker weer was konden we buiten eten. De menukaart was ook in de stijl van de trouwkaart en beloofde al heel erg veel goeds. En óf het goed was!!! Nu had ik van Hanneke en Vincent ook niets anders verwacht, die weten heel erg goed wat lekker is. Bij elke gang zat ook een speciale wijn, hadden we ook niet anders verwacht...;-) Wat er in resulteerde dat bepaalde mensen op een gegeven moment vier glazen wijn voor hun neus hadden. Haha.. Ik had het geluk dat ik voor de heilbot had gekozen, in plaats van de Ierse biefstuk. Bij de heilbot kwam witte wijn!!! Al is er enigszins progressie in mijn rode-wijn-leren-drinken-proces: Bij het toetje ( zeg maar waar je begint als dit voor je neus ligt: een bolletje citroen ijs met een soort wentelteefje, een glaasje hangop en chocolademousse met aardbeien... ) kregen we een dessertwijn en... als elke rode wijn zó zou smaken had ik er niets geen moeite mee...;-)
Na het eten even een beetje de benen gestrekt. De moeder van Vincent deed nog een kleine levensloop in dichtvorm,erg mooi en het blijft toch leuk om kinderfoto's van mensen te zijn. Tenminste.. ik vind dat wel heel erg leuk!
Rond acht uur kwamen de avondgasten. Dus nog meer lieve mensen die de tuin en langzaamaan het binnengedeelte vulden.
Iedereen die Hanneke ( én Renate) wat langer kent, heeft ooit wel eens een 'Sorry' verhaal gehoord. Inmiddels is 'Sorry' niet meer, maar een aantal bandleden speelt nu in 'Simon says' Het kan ook bijna niet missen dat je daar nog nooit een enthousiast verhaal over hebt gehoord. 'Simon says' heeft er vrijdagavond voor gezorgd dat wij enorm konden genieten. Ze openden de avond met 'One' van U2. En eigenlijk hadden ze me met dit nummer al. Het is echt een geweldige band,met een zangeres,nou... gewoon niet grappig wat voor strot zij heeft. Jaloersmakend gewoon!!!
Ze bezorgden mij een beetje het V-Male gevoel ( en zij die mij dan weer langer kennen, weten dat dat zeker geen belediging is)
Prachtige muziek, mooie mensen, heel veel liefde.... alle ingrediënten die een perfecte trouwdag zou moeten bevatten.... het was vrijdag meer dan aanwezig. Persoonlijk heb ik tot nu toe nog nooit zo'n mooie huwelijksdag mogen meemaken,waarbij écht alles tot in de kleinste details klopte!
Nu mag ik van sommige mensen niet meer zeggen dat ik me vereerd voel, maar.... dat doe ik dus stiekem wel....;-)
( en heel stiekem mis ik al die lieverds nu alweer!! Wordt dus hoog tijd voor een reünie...;-))
Geen opmerkingen:
Een reactie posten