Eenmaal terug uit Heemskerk zei ik: "Broertje, zet in je agenda: 9 november Erica!" "Neh, dat hoef ik niet op te schrijven, dat onthou ik wel." O ja, hoor... dat soort dingen kan men wel onthouden...;-)
De koets van Wen reed om 21 uur voor. Tijd om richting Erica te vertrekken. Eenmaal daar echt übersportief gedaan. Als het maar regent, ben ik, die hardlopen écht stom vind, maar wel respect heeft voor mensen die ( mooi!!) hardlopen, echt bereid om keihard te rennen. Wen en broertje hadden die spirit minder, dus ik heb ze even netjes in het portiekje opgewacht, voordat we de kroeg in liepen.
Binnen was het dus al gezellig druk. Aangezien wij al aan het speculeren over van alles waren, kon er nog wel een rondje speculeren bij. Zou het een bedrijfsfeestje zijn? Zouden ze met zijn allen wachten op de discobus naar... Ja,waarheen konden wij dan ook niet zo heel erg snel verzinnen. Maar... Uiteindelijk werd duidelijk: Nico is 50 geworden! Woehoe voor Nico! Die nog een glansrol kreeg tijdens het optreden!
Bij gezellige drukte hoort gezellig kletsen, dus dat deden wij dan ook.
Op een gegeven moment betraden de mannen van Paperplane het podium. Ik heb werkelijk waar op zeer slinkse wijze de setlist van de eerste set te pakken gekregen. Daardoor ben ik in de gelegenheid om met jullie de setlistvreugde te delen, want neem van mij aan: Er kwamen zeer prettige nummers voorbij!
De set werd begonnen met Caroline, Down,down, Roll over lay down, Needles & pins. Om vervolgens een blokje te doen met liedjes waar je wel heel erg blij van wordt: Lido, I'm a believer en The oriëntal. Gevolgd door Jet airliner, Doe effe normaal, Personal Jesus, Reason for living, Baby makes her blue ( was één van de nieuwe nummers die we in Heemskerk hadden gehoord, maar was ik vergeten te melden, maar hee... Toen ik eenmaal aan loggen toe kwam, had ik ondertussen al heel veel beleefd. WÀT??!!!) Some kind of wonderful, Lazy Sunday Afternoons, Man, I feel like a woman en de set werd afgesloten met Skandal um Rosie
Pauzemomentje. Wederom ge-WÀT???!!! Je gaat echt denken dat wij rare dingen in kroegen vragen, maar dat valt op zich best mee. Dit keer valt er wel een positieve draai aan te geven, want in Erica "Ku'j ok wa normaal proat'n"...:-D Voelt als thuis.
Ook de setlist van de tweede set heb ik weten te scoopen. Met One way wind knalden ze er in. Hoppa! Daarna Knock on wood. Heerlijk nummer!! Softer ride, Alright, alright. En ja... daar kwam Bruno Mars weer aan. Ik weet nu de officiële titel,wij beraden ons nog op Bruno, haha... When I was your man, Opzij, opzij, opzij, Whatever you want, Everyone's a winner ( die was ik na Heemskerk ook vergeten te melden, sorry) I got a feeling, wij zijn dol op nummers waarbij er om het hardst ge-oehoe't mag worden, dus I got a feeling is een verdomd lekker nummer!! Gewoon vastspijkeren op de setlist is mijn persoonlijke mening. 500 miles, Rivers of Babylon, Hard days night. Jaaaa, toen kwam er één: Ook vastspijkeren op de setlist: Ik wil jou ( bler maar ongegeneerd: jaaaa, jouhou, voor mij alleen!!!) Zijn toch van die kleine verrassinkjes op een setlist. Dit is weer eens zo'n momentje waarvan ik roep: Geluk hoeft niet duur te zijn. Geluk staat zomaar ineens op een setlist van een geweldig bandje dat speelt in Erica, of nee... op Erica... En met Rock 'n Roll Damnation sloten ze de set af.
En die tweede set afsluiten was nogal een dingetje. Wen keek sneaky op de setlist. "Giet, nog twee nummers." "Dat moeten dan wel de singles zijn, want anders kunnen ze niet naar huis,hoor." Maar ja.. geen Zing, vecht, huil, bid en ook geen Wat zullen we drinken. Ik verkeerde bijna in een WÁT??!!situatie. Dus lief als ik ben -en ook lichtelijk teleurgesteld als ik was- vroeg ik heel schattig: "Doen jullie geen toegift?" Ik kreeg een grote glimlach en een: "Giet, speciaal voor jou doen we een hele lange toegift."
Ja... de laatste optredens deden ze steeds twee sets, dus ik dacht dat ze dat gister ook deden. Nou.. niet dus. Hahaha...
Goede gesprekken gehad, lieve gesprekken ook. Sommige mensen ken je niet,maar door verhalen die anderen over ze vertellen, kun je toch een beetje fan van ze worden. Dat had ik gister. De spanning over de derde set werd opgebouwd, kwamen nog twee nieuwe nummers voorbij. Waarvan de ene echt een liedje van nu is en die ander een liedje wat één van de mannen al heel lang wilde spelen. Hmmm... Kom maar op met die derde set, waarvan ik dit keer een andere methode had om de setlist te bemachtigen. Ja, het is een keertje klaar, mensen!
Met Hey Jude begon set 3. Wat zullen we drinken, Wooly bully, Land van Maas & Waal, toen werd er een nummertje geschrapt. Er stond daar namelijk een zanger met een goede griep en Peter Koelewijn zou hem die avond niet worden. Leaving on a jetplane, Sex on fire ( houden in het repertoire!!) Amarillo ( waarom dacht ik dat ik die al vaker van ze gehoord had, nou niet dus.... blijkbaar) En ja... daar kwam de hit van nu en daar kun je ook echt alleen maar heel blij van worden en blijven: Year of summer!!! Bonnie, Zing,vecht, huil,bid, Sweet Caroline.
En tóen kwam de echte toegift. Zuipen met zijn allen, Roadhouse blues ( gaan er ineens kwartjes vallen, haha) en tijdens dit nummer werd zo'n beetje alles al gegeven, heel veel meer kon het niet worden. En toch... werd The opera er ook nog uitgeperst. Respect!! ( en nu een goede poging doen om een beetje uit te zieken!!!)
En dan bemachtig je op slinkse wijzen al die setlist krijg je er bij het afscheid nemen gewoon één in je handen gedrukt. Haha... Top!
Was weer een ouderwets avondje Erica. Was het geen wintertijd geweest, was het ongetwijfeld alweer licht aan het worden bij thuiskomst! En zo hoort het!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten