Heb je een theateravondje en één van de mensen vraagt: "Zullen we voor de tijd ergens wat gaan eten?" dan vinden wij het werkelijk waar not done om te zeggen: "Nee!" Een mens moet eten én dan hebben we het nog eens over het economische aspect: Het kan nooit aan ons liggen als het in de horeca niet goed gaat. Wij investeren wel!
Als je er dan achterkomt dat er tijdens Hemelvaartsdag een festival is dat Rollende keukens heet. Dan is de rekensom zo gemaakt: Dat kan never nooit toeval zijn. Helemaal niet als daar fijne muziekjes te beluisteren zijn. Maar ja.. er was gewoon werkelijk waar bijna niemand die zei: "Giet, ik ga mee,wat tof!!!" Eigenlijk zit ik al zo'n dikke week in een soort neerwaartse spiraal, het komt wel goed, mensen. Echt!! Ik weet alleen even nog niet precies wanneer. Dus ik vond zelf dat ik het ontzettend verdiend had om even naar mooie muziekjes te mogen luisteren. Dilemma: Als ik dan niet genoeg toffe mensjes ken die leuke dingen willen doen, ben ik dan zo stoer om in mijn eentje te gaan?
Gister funtioneerde ik enigszins onder het motto: 'ik heb zoveel schijt aan alles dat ik stront te kort kom.' ( Euh.. had je dan ook niet nog iets anders moeten doen? Ja, waarschijnlijk wel ja, maar hee... zóveel schijt had ik nou ook weer niet!) Dus ik stapte in mijn eentje in de trein naar A'dam, mezelf een mooie dag gunnend!
Eenmaal in A'dam lekker kallum an gedaan, langzaam richting Westergasfabriek gegaan. Op het podium bij binnenkomst stond Katarin und die Musik te spelen. Eventjes gekeken. Toen een beetje het terrein verkend. Al vrij snel zag ik het andere podium. Daar waren BenK en de Dominators druk bezig met het opbouwen van hun set. Ik hoor jullie denken: 'Giet, jij ging vast tijgerend onder een bar door om onzichtbaar te zijn.' Ja... een soort van ja, hahaha.. gelukkig was het best een groot terrein en kon ik lekker rondkijken. Ik trok alsnel de conclusie: Op dit festival plan je de optredens tussen het eten door in plaats van andersom! Echt... D'r is daar écht enorm veel keuze aan maaltijden. Het één rook nog lekkerder dan het ander. Het één klonk ook nog bijzonderder dan het andere. Echt super!!
Rond tien voor twee liep ik richting het podium waar BenK en de Dominators zouden gaan optreden. Ze waren nog druk aan het stemmen. Lekker op een bankje gaan zitten. Ineens zag ik twee bekende koppies, Marisca en Menno waren er ook met hun lieve schat. Daar durfde ik wel bij te gaan staan, stoertje dat ik ben...;-)
We hoorden Het lijkt me mooi voorbij komen. Daarna was het ook alweer voorbij. Nee hoor, bleek nog even een soundcheckje te zijn. Nog even snel belangrijke dingen doen ( ja, ik ga echt niet zeggen dat ook zij aan plaspauzes doen, dat weiger ik!)
Om twee uur betraden Ben, Diederik, Guido en Stephan ( van der Meijden, op drums) het podium. Ze begonnen met Je bent wie je bent. Daarna Alles . We mochten lekker nog een keer genieten van Het lijkt me mooi.
Zoals ik al zei: Ik vond écht dat ik een heel erg mooie dag met fijne liedjes had verdiend. Ja... Toen speelden ze Ergens overal en in principe had ik toen al naar huis gekund. Want dat is een heel mooi, heel fijn, heel erg lekker nummer!!
RPRM kwam daarna. Ik vind het intro van dat nummer toch ook wel zó vet. Kan ik niet vaak genoeg horen. Ik weet het wel dat nummer kom vast en zeker op het tweede album, omdat wij geduldige mensjes zijn, wachten we ook vol geduld op het tweede album. ( hebben jullie overigens allemaal inmiddels al een keer de eerste cd van Ben gekocht??? Niet??? En wat is je excuus dat je dat nog niet hebt gedaan? Nou?)
Ze speelden een cover van The Scene, Geloof. Even lekker knallen. Van gitaren ging het over naar heel klein. Een prachtige versie van Speel met mij. Alleen Ben op gitaar. Wauw!! En dat op een podium in de buitenlucht. Nogmaals: Wauw!!
Hij ging verder met Tijd genoeg. Ook weer een bizar mooie versie.
Mijn groeibriljantje kwam en... ooooo.... daar heb ik gister zo iets ónt-zet-tend leuks op mee gemaakt. Ik sta daar dus te genieten. Ben zingt: "Ik zie je staan, soms heel dichtbij." Dat was dus het moment dat mijn mond openviel en ik écht verrast was. Niemand minder dan Daantje stond naast me. Oh!!! Als ik zeg dat ik dat heel erg leuk vond, dan is dat nog een understatement!!
Daan mocht nog even mee genieten van De tijd en Laat me niet alleen,toen was het optreden helaas afgelopen.
Ik heb even sneaky ( laat me in die waan he?) een collectors item gescoopt. Was eigenlijk niet helemaal de bedoeling, haha... Ik ben nu in het bezit van een setlist mét voetstap. Geef het een jaar of vijf en dat ding is me daar vies veel geld waard. Let op mijn woorden.
Nu is de agenda van Ben een beetje leeg. Er moet toch iemand van jullie denken: "Hee, hij doet toch ook huiskamerconcerten, ik heb een huiskamer! Daar mag ie wel spelen!" ( wel mij uitnodigen dan, he... alsjeblieft *liefste blik* ) In mijn woonkamer mag dat gewoon uit principe niet, over de achtertuin valt te onderhandelen...;-)
Alsnel kwam Dennis er aan met prachtige meiden. Vervolgens kwam de buuf nog met haar gezin en voor je het weet, ben je veel langer dan je eigen planning was op Rollende keukens. Maakte Dennis mij nog even héél gelukkig. Met mijn nieuwe foon kan ik nu weer een streepje op de O maken en op de E en op de A... Echt, geluk hoeft niet in supergrote dingen te zijn.
Daantje en Dennis waren zo lief om mij op het station af te zetten. Is maar goed dat zij geen camera's achter in de auto hadden. "Brengen papa en mama jou naar huis?" fluisterde die briljante Dionne sneaky. Nou.. dat zou wel een wat langere rit worden, maar... ik had me vermaakt hoor. Dikke skik met die schat op de achterbank.
Een heel erg dikke 'dank je wel' voor de lieverds die mij een heel erg toffe dag hebben bezorgd!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten