Topweekend ( deel 1)

Eigenlijk draaide ik die zaterdag een heel rustig dienstje, toen ik een appje kreeg. "Giet, heb je het op FB gezien?" "Officieel niet, maar... ;-) " Erg snel waren we er over uit dat het stiekem toch wel te leuk was. Ik beloofde dat ik de volgende ochtend mijn antwoord zou geven. Dus zondagsmorgen appte ik: "Wat mij betreft kan het doorgaan!" 

Zo reed ik vrijdagmiddag richting Dennis en Daantje. Was meteen gezellig. Rond een uur of acht werden we naar het Cafe Wilhelmina Pakhuis gebracht. Was er nog niet al te druk. Lekker staan kletsen, wat staan drinken en ineens zei Daan: "Achter je, achter je." Ik ga altijd uit van het ergste, dus voorzichtig draaide ik me om. Maar het was helemaal niet erg, ja, errug leuk! PAULIEN!!!! Toen begon het rellen al, hoor.... ;-) 

Uiteindelijk een mooi plekkie uitgezocht en gewacht tot de mannen van Van Dik Hout het podium betraden. Ze hadden een errug fijne setlist

1. Alles of niets

2. Water en vuur

3. Lieg niet meer

4. Stap voor stap

5. Mijn houten hart

6. Nu het licht weer schijnt op mij

7. Iemand die me op komt halen

8. Stil in mij

9. Zoet en zacht

10. Meer dan een ander Nu was Paulien dus niet in Paradiso en daar hebben we haar echt gemist. Omdat er met Paradiso iets was met sterretjes en dat dat niet kon, waren mijn sterretjes niet gebruikt. "Paulien, ik heb nog sterretjes in mijn tas." Die blik in haar ogen! Eerst even diepgraven, want wat er toch allemaal in een tas past. Konden we toch even het Paradiso effect creëren. Ik denk dat ik dit wel de meest hilarische sterretjes tot nu toe vind. Maar Paulien is dan ook wel hilarisch... :-D 

11. Zij maakt het verschil

En pin me er nu niet op vast, maar volgens mij werd er toen even van de setlist afgeweken en speelden de mannen Is dit alles van Doe Maar. 

12. Laarzen aan mijn voeten

13. Pijn

14. Laat het los  

Daarna werden Gun me wel je tranen en Baksteen en water nog gespeeld en was het helaas afgelopen... :-(

We hebben nog wat gedronken, wat gekletst, wat bewonderd, wat gelachen, heel veel gelachen eigenlijk. 

Nu was er na 12 uur een jarige in de band. Op de app de vraag of we daar nog wat mee moeten. Dennis neemt zijn taak dan heel serieus en appt ineens een foto met cadeau door (waar Daan en ik dan bij het zien met open mond naar keken. Dingen zien er op foto soms wat vertekend uit, he) Dus even de jarige gefeliciteerd.... Misschien daarover later meer in mijn deel 2 log... misschien ook niet, oeh... een cliffhanger.

Onze taxi naar huis stond al op ons te wachten. Het eerste avondje Wilhelmina was errug gezellig!