Rond tien over acht waren we bij het Veronicaschip. We made it! Leuk plekkie opgezocht, wat ons betreft mocht het beginnen.
Om iets over half negen opende Jeroen de avond met een mooie tekst van Huub van der Lubbe. Misschien zijn het dan wel mijn fantasievolle brein en ik, maar ik kon er wel de link naar inspiratie uithalen.
Op het podium begonnen Ben en band te spelen. Nu weet ik dus niet met welk nummer ze begonnen. Wel een erg lekker liedje, maar ja.. koop je niets voor, he? Ik heb gewoon verzaakt in het jatten van de playlist.
Daarna speelden ze Old man van Neil Young. Even een klein welkom, een wetenswaardigheidje over het Veronicaschip, waar nog op teruggekomen zou worden. Oeh, een cliffhanger. Landslide van Fleetwood Mac werd door Yvonne gezongen. Wederom een heel erg mooi nummer, maar geen idee welke.
Dan hoor je dus een bekend stukje op gitaar en je denkt: "Neuh!! Dat kan toch niet? Die spelen ze niet." Maar.. zo ineens hoor je: "All I know.... " en daar hadden ze me. Try van Nelly Furtado. Héél véél hartjes!! Hoe prachtig kun je een eerste set afsluiten?
Het werd tijd voor een amuse.Deze werden verzorgd door Mijn Keuken Echt héél vervelend!
De tweede set werd geopend met Message in a bottle... *big smile* Bij het volgende nummer dacht ik: "Ik ken het" In mijn hoofd ging de helft van de tekst ook mee,maar.. Ik kon het gewoon niet plaatsen. Ik wist:' Dit is niet van Ben' Hoewel ik daar wel heel even over twijfelde. Het refrein werd in gezet en ik dacht: "Oohoo, twee jaar geleden riep ik dit nummer uit tot mijn favo NLnummer van het jaar" Zo is het het mooiste nummer van het jaar en zo ben je vergeten dat het nummer bestaat. Dan ga je je afvragen hóeveel mooie liedjes je in je leven vergeet. Vind ik niet zo'n leuke gedachte. Gelukkig werd ik vrijdag weer aan dit heerlijke nummer herinnerd: Stapje terug van Fit en Laura Jansen. Tijd genoeg werd gespeeld. Omdat Jeroen de avond opende met een voordracht was het nu Bens' beurt om een tekst voor te dragen, dit werd Tijd ( van BenK en de Dominators..;-) ) Het lijkt me mooi werd ingezet, Sweet dreams volgde en de set werd afgesloten met If I ain't got you van Alicia Keys.
Er kwam weer een lekker momentje. Nog een spannend momentje ook, bleek al snel. Tijdens Ekotown kregen we zulke lekkere witte wijn. Dit keer was Pane e Vino ook aanwezig en ik hoopte zó op die goddelijke, witte wijn van Sting. Het werd wel Stingwijn, maar... het was rode wijn. Nu heb ik nogal een (schijnbaar) bijzondere mening over rode wijn. Ik ben daar gewoon niet zo'n fan van. Je mag pas zeggen dat je iets niet lust als je het geproefd hebt, dus ik gaf de rode wijn een kans. En hierbij kan ik zeggen: Message in a bottle is door mij persoonlijk goedgekeurd. ( er worden nu een aantal mensen gek: Wát Giet, jij.. rode wijn... en aardige dingen zeggen? Woow!!)
We kregen er een heerlijke, Italiaanse amuse bij.
Ook dit keer waren er gastmuzikanten. De derde set werd geopend door Yori Swart. Haar heb ik in februari al een keer mogen zien en blijf erbij: Ze heeft een erg fijne stem! Ze begon met een nieuw nummer: Golden ticket. Tijdens het tweede nummer werd ze ondersteund door Stevie Ann. Ja.. Stevie Ann vond ik al goed. Nadat ze met mijn allerfavorieterigste bandje een prachtig duet opnam en bij de cdpresentatie aanwezig was, scoorde ze wel zoveel reservepunten dat het gek moet lopen, wil ik over haar roepen dat ze drie keer niets is ( you tube even voor de lol Set fire to the third bar van Snowpatrol, in de HMH, hallo!!! Bonuspunten voor Stevie Ann!) Na vrijdag ben ik er eigenlijk van overtuigd dat zij oprecht een heel erg lief persoon is! Samen speelden ze Stand for you, wat eigenlijk zelfs een driestemmig nummer is ( geschreven met Lori Liebermann) Yori speelde September. Light up van Stevie Ann en toen kwam er tocht wel een heerlijk momentje Give it up or let me go van Bonnie Riatt.
We werden weer culinair verwend met een heerlijke amuse met vis. Jummie jummie!!
Met Pete Murrays' Oppurtunity begon de vierde set, een nummer waarvan ik geen idee heb wie of wat.( laat ik zeggen: dat wat ik net al Googlend vond ,kan het never nooit niet zijn geweest... ;-) ) Six days on the road. "Hee Hanneke, deze is voor jou! Ze doen een liedje voor jou!" Dus blij keek Hanneke me aan. "Echt? Vind ik het leuk?" "Ja" "Moet ik ervan huilen?" "Dat weet ik wel zeker." Het mag een wonder heten dat ik nog met haar mee mocht op de terugweg. Hoewel.. indirect stond haar bed bij mij, dus ze moest wel... ;-) Make you feel my love werd ingezet.Nu liet Hanneke in Uitgeest wel merken dat dit niet zo haar nummer is. Yori en Stevie Ann deden de engelse variant en Ben maakte het tot Totdat jij mijn liefde voelt. Hanneke concludeerde dat ze de Benversie wel kon waarderen.
3 uur vloog voorbij op een toplocatie. Maar wat wil je dan met goddelijke amuses, goede muzikanten én heerlijke rode wijn?
Met een grote glimlach verlieten we het Veronicaschip, waar we echt een supergeweldige avond hebben gehad. Met een heel kleine domper: Die cliffhanger, daar werd nooit op teruggekomen. *zucht*
P.S. Er zijn nog mogelijkheden om te genieten van een avondje PuurLofzang met geweldige gastmuzikanten. Stiekem zou ik dus gewoon nu nog kaarten bestellen of op mijn verlanglijstje voor de Sint zetten. Een leuker schoencadeautje kan de beste man je niet geven!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten