Eigenlijk had ikzelf totaal geen verwachtingen toen ik op FB reageerde op een soort van prijsvraag. En als je nou zegt: " Nou, Giet, het meest originele antwoord ever, dat ik daar niet op gekomen ben." Nee.. niets van dat alles. En tóch ontving ik een berichtje: "Gefeliciteerd, je hebt een borrelarrangement gewonnen!" Okeeeeejjjjjj..... "Daan, heb jij ook gewonnen?" appte ik meteen. Niet dat Daan wist, appte ze terug. Thuis op de computer nog even nagekeken. Nee, helaas. Maar geen nood: "Hoe laat spreken we waar af? Want ik ga er vanuit dat ik met twee personen mag komen."
Gister eerst gewerkt, natúúrlijk weer te lang blijven hangen. Dus dat werd enigszins haasten, snel eten, appje van Daan beantwoorden hoe laat ik daar was, ivm de koffie én wat lekkers dat de dames hadden uitgezocht, omkleden en hoppa....
Om iets over acht was ik bij Daan, Dennis, Danique en Dionne. "En wie is dat?" "Gietjuuuuuuuuh" ontvangst van de eeuw. Op de bank lag een lief poppetje, die al had gevraagd of ze niet even naar bed mocht en als Giet dan komt, moesten ze haar maar wakker maken en dan kon ze ook nog samen een appelflap eten ( oeh, appelflappen. Oh!!! Is dat verwend worden of is dat verwend worden?) Drie minuten na binnenkomst was ze volledig vertrokken naar dromenland. Oh... Van zo'n kind én haar logica moet je toch wel houden?? Ik deed nog een dappere poging om haar in mijn tasje mee te nemen, maar ja... Ook bij Dennis en Daan doen ze aan uitgangscontrole, vind ik jammer.
Rond negen uur werden we weggebracht naar het De La Mar theater, waar we ons netjes meldden. We werden naar het Grand Cafe gebracht en mochten daar genieten van een borrelarrangement,waarover inmiddels genoeg gezegd is... Haha... lekker wijntje erbij. Och.. Tegen tien uur werden we opgehaald en mochten we naar de 'studio'. Even een twijfel of we nou onder begeleiding naar die etage moesten of niet. We besloten van niet, dus stapten we de lift in. Op naar etage 3. Nu blijkt uit wetenschappelijk onderzoek dat mensen licht autistisch gedrag vertonen in een lift. Wij dus niet. Daan observeert, geeft deze observaties weer door en er ontstaat me daar een aanval van slappe lach. Het was gewoon te erg voor worden. Dan gaat die liftdeur open en wordt er gevraagd of je van de fanclub van Van Dik Hout bent. Euh... Eerst maar eens luisteren wat de mensen voor ons doen. Naar de opstelling van het publiek gekeken. Daan en ik vonden een vrij goed plekje, mooi verdekt opgesteld, dachten wij zelf. Tussen twee camera's... nou, die gaan elkaar niet filmen, dus wij zaten goed! Ha!! Beetje de boel bekeken, vrienden gemaakt met de cameraman, het was er één met humor, kunnen wij waarderen! Langzaam stroomde de ruimte vol. Onze opstelling bleek niet helemaal onopgemerkt... Leg dan even voor ons briefjes neer wie waar zit, zeg!
"O joh, hij is al begonnen." Zaten wij daar nog mooi te kletsen en te doen. Bleek dat Cornald de teaser aan het opnemen was, viel dus nog mee met de schade. Wij hebben overigens besloten dat we Cornald Maas een leuke vent vinden. Misschien is hij in het dagelijks leven wel een hork van een vent, maar daar geloven we niet in. Volgens ons is hij wel vrij echt. Mensen die andere verhalen over hem hebben: Wij willen het niet weten! Cornald ís leuk!
Even een korte samenvatting van Opium: Het programma begon met muziek van Gare du Nord. Ik dacht alleen maar: "Waar ken ik dit nummer van???" Aan het eind van de voorstelling was ik er uit: Het zit in de voorstelling van Bert Visscher en het Noordpoolorkest, een cultureel weekoverzicht met Jon van Eerd, die echt net rechtstreeks van een voorstelling kwam lopen. Dus dat gaf nog een klein stukje spanning, ging ie het halen of niet. Een blokje Seth Gaaikema die vandaag zijn laatste voorstelling geeft. Een interview met Bodil de la Parra en Nadje Hüpscher over hun voorstelling Ouwe pinda's. Jasper Krabbé maakte een reportage over Nederlandse kunst.
Daarna was het tijd voor de mannen van VDH, eerst een fijn liedje: Ik zoek iemand die me op komt halen,was stiekem best een beetje grappig, interview met een minioverzichtje, waarbij De Poema's op de Uitmarkt voorbij kwamen, dat is gewoon bijna een leven geleden, zeg. Het was echt een erg leuk interview.
Er kwam nog een optreden van Gare du Nord en toen was de uitzending helaas ten einde.
Na de uitzending kallam an de ruimte uitgegaan, nog even staan kletsen. Daarna de keuze: lift of trap? Trap of lift? "We namen de trap!!!" Ja.. ik dacht gewoon even aan onze lichttraumatische ervaring voor de opnamen,nou... dat wíl je niet nog een keer. Op de tweede etage knapte onze pokerfaces. "Gebeurde dit nou echt????" Wij keken elkaar heel even geshockeerd aan en barstten toen wel zo in lachen uit. Ik denk dat ze bij De La Mar wel wat restauratiewerk mogen gaan doen. Zó... als er een decibelmeter aan had gestaan.
We zijn even een borrel wezen drinken, want ja.. we hadden aardig wat te verwerken. Langzaam herstelde de botoxbek weer, hahaha...
We zijn weer netjes opgehaald en afgezet bij Daan en Dennis, daar nog even een bak koffie gedronken en plannen gemaakt voor een nieuw topavondje!
Rond kwart voor drie in één streep naar huis gescheurd.
Echt... een mens kan niet genoeg van dit soort vrij spontane topavondjes hebben!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten