Uitgeschakeld

Ik heb een paar dagen getwijfeld, eigenlijk zou het een paar uur moeten zijn, maar ik kan naar eerlijkheid zeggen: Ik heb vals gespeeld. Met bekennen maak je alvast die eerste stap, he?
Goed... Loggen of niet loggen, dat was mijn vraag. Opscheplogjes, zie-mij-eens-ontzettend-goed-zijn-logjes... Ben er meestal niet zo heel erg goed in. Ik meld eerder mijn eigen domme acties, waar ikzelf over het algemeen ook best weer om kan lachen. Dus och... Waar zou ik zijn zonder relativeringsvermogen?

Ik kies voor wel loggen. Waarom? Omdat ik stiekem best trots op mij ben, dat mag ook wel eens gezegd. Ik heb namelijk één van mijn grootste vijanden uitgeschakeld!! En dat verdient op zich een lintje, een pluim, een gebakje... ( o nee, een gebakje dan weer niet) Misschien kennen jullie mijn vijand wel, hij schijnt wel vaker bij mensen langs te komen, ze lastig te vallen, ze gek te maken. Vooral vrouwen! Daar geniet ie van!! Sadist dat het is.

Vijf Kilo, zo noemt ie zich. En Vijf Kilo zit altijd in de weg. Vijf Kilo wil maar niet weg. Wat ik ook probeer. Vrij frustrerend dus. Zelf vond ik het echt niet veel gevraagd als ik bedacht dat ik nu echt eens vijf kilo kwijt zou raken. Dat moest toch niet moeilijk zijn? Ik bedoel: vijf... Ik eiste niet van mezelf dat er twintig af moest. De illusie dat ik ooit maatje 34 zal worden, die heb ik al lang en breed ( misschien een slechte woordkeus in dit logje) laten varen. Maar dat hoeft ook helemaal niet.

Goed... Ik geloof dus niet in eiwitrijke/ eiwitarme/koolhydraatarme/koolhydraatrijke diëten. Ik geloof niet in pillen, ik geloof niet in poeders ( ooit eens een keer als test een pot bij de Etos gekocht, mijn enige resultaat: ik werd er vrij 'luchtig'van) Speciale voedingsprogramma's en bewegingsprogramma's via de sportschool, ook geen vertrouwen in. Bij al die dingen vraag ik me af: hoelang hoe je het vol? En als je ermee stopt, wat dan? Als ik om me heen kijk, komen 9 van de 10 mensen net zo hard, mogelijk nog harder weer aan. Bovendien: Ik vind het jammer van mijn geld.
En misschien is het wel een kwestie van dat mijn lichaam zegt: Goed, jij gelooft er niet in, nou dan werk ik er ook niet aan mee. Je weet het niet.

Vaker sporten deed niets, goed opletten wat ik eet.... Nee... Zucht.. Op een gegeven moment dacht ik: Nou, als mister Vijf Kilo er niet af wil, misschien moet ik dan maar blij zijn dat ie  er ook niet aan komt.

Tot ik in de sauna de Flair ( of was het nou de Viva) las en er een artikel over Bodieboost in zag. En echt: dat klonk niet verkeerd! Gewoon normaal fatsoenlijk eten, snoepen mag, wijntjes drinken ook. Alles netjes in de juiste verhoudingen.
Dus ik dacht: 'Baat het niet....' en eenmalig wilde ik voor mijn goede doel wel vijftien euro uitgeven.
Het boek viel in de bus, ik startte mijn missie. Ik at broodjes roomkaas en zalm, bakjes yoghurt met chocolade ( wie heeft er dan twee snoepmomenten nodig?) Er staan recepten in waardoor ik mezelf een verwend prinsesje vind. Héél vervelend allemaal, echt... Ik heb het wel zo zwaar...;-)

En... Afgelopen maandag voelde ik me supergoed en speelde vals. Ging stiekem op de weegschaal staan en zag een getal dat ik echt te lang niet had gezien. Waaaaah.... Officieel mocht het vanochtend pas. Dus vanochtend vol spanning die weegschaal op en... Met een grijns zegt ze: "Streefgewicht één is behaald!" *doet vreugdedansje*
Voor streefgewicht twee heb ik besloten iets minder streng voor mezelf te zijn. Ik weet dat het haalbaar is,maar de laatste keer dat ik dat getal op mijn weegschaal zag, zat ik nou niet in de beste periode van mijn leven. Als ik het haal, ben ik echt übertrots, maar mocht het niet zo zijn: Ben ik echt al superblij met wat ik nu bereikt heb!

Dus hierbij geef ik dan toe: Ik ben een Bodiebooster and I'm proud of it!