zondag 24 maart 2013

S..Ss...Sss....Sanne

Gisteravond speelde Miss Montreal in het theater in Enschede. Sinds de eerste keer dat ik haar op Dauwpop hoorde spelen, heb ik toch wel een soort zwak voor haar. En het theater is altijd leuk, dus de keus om te gaan, was al vrijsnel gemaakt. Samen met Wendy richting Enschede gegaan.

Om iets over acht kwam Sanne op. Ze heeft speciaal voor de theatertour harp leren spelen en ze begon met een superlief liedje op harp. En nu dacht ik: Ik moet op zijn minst kunnen onthouden wat ze als tweede nummer speelde, maar neh... ik weet het niet meer. Ergens denk ik Every time ( die heeft ze hoe dan ook gespeeld) Maar welk nummer ze dan ook als tweede heeft gespeeld: Ze liet meteen zien dat ze een megastrot heeft. Zo!! Wat een stem. Derde liedje weet ik dan wel weer. Daarvoor kwam Peter Hendriks, haar pianist,  erbij. Samen speelden ze Rose. Kobus, haar bassist, werd erbij gehaald. Langzaamaan werd de band compleet.

Behalve dat Sanne liet zien/ horen dat ze een geweldige stem heeft, weet ze ook gewoon een heel erg te gekke show neer te zetten. Zo liet ze het reclamespotje van Slankie zien én zong ze nog even het daarbijbehorende numer. Ze liet eerste versies van nummers horen. Tijdens Wish I could zag je op de achtergrond het filmpje dat ze werd overvallen met de Schaal van Rigter.
Ook het publiek betrok ze bij haar show. Zo heeft ze een tap ingebouwd in piano,dus er werd nog even bier rondgedeeld, hahaha.

Ik heb echt heel erg veel gelachen, maar ben ook zó ontzettend geraakt. Zo speelde ze in haar eentje voorop het podium een erg kwetsbare versie van Addicted to crying Tijdens het nummer zag haar ogen al langzaam waterig worden. Na het nummer had ze heel even tijd nodig om bij te komen om vervolgens heel lief te zeggen: "En het ging de laatste dagen zo goed."

Ze had nog een geweldig nummer: Meisje uit het Oosten Te briljant ( en ook zo waar, mensen haha)

Tijdens de toegift leek het even helemaal mis te gaan, op een positieve manier. Het werd iets te melig in de zaal (en op het podium) Sanne zette de eerste zin van Zij in en kreeg zelf de slappe lach. Het was echt te briljant.

Dan is de show voorbij, kijk je op je horloge, zie je dat het ineens al 23.15 uur is.Wauw! Dan krijg je ook waar voor je geld! Zonder dat je ook maar het gevoel hebt gehad dat je echt meer dan 3 uur in het theater bent geweest.

Bij Miss Montreal krijg je ook écht Sanne, super puur.Genietend op het podium. Eén en al liefde voor de dingen die ze daar staat te doen op het podium!
En eigenlijk moet je stiekem ook wel van haar houden.



( Ik wist dus wel dat ik goede plaatsen had,maar was enigszins vergeten dat ik vooraan zat, nu lijken mijn foto's ook ineens best nog wel goed...;-))

Geen opmerkingen:

Een reactie posten