25 jaar Van Dik Hout

Afgelopen vrijdag was het weer zo ver: We mochten weer naar Van Dik Hout in Paradiso. In de loop der jaren hebben we al best bijzondere edities mogen meemaken, maar dit keer was het er wel één met een gouden ( of eigenlijk zilveren natuurlijk) randje: de aftrap van het jubileum jaar! 

Het optreden werd begonnen met een filmpje vol foto's van VDH door de jaren heen, de één nog mooier dan de ander. En foto's waarbij je maar niet moet gaan nadenken van wanneer ze zijn; je weet dat het jaren geleden is en toch voelt het alsof je ze vorige week nog in een blad zag staan.
De mannen kwamen op en Nooit meer een ochtend werd gespeeld. Vrijdag werd de nieuwe single gelanceerd, Eén nacht eeuwigheid, deze werd als tweede gespeeld. Nu was er na dit nummer dus het goede plan gelanceerd om met zijn allen Lang zal hij leve te zingen, want niet alleen was het één groot feest, omdat we al 25 jaar mogen genieten, maar ook omdat Martin een kaarsje op zijn taart erbij mocht zetten. Maar ja... de band vond dat we toch eerst moesten genieten van een nieuw nummer, Dat het de wereld was. 
Water en vuur volgde. En wéér een nieuw nummer, De prijs die we betalen (tenminste... ik denk dat deze zo heet, kan best een andere titel hebben, dus pin me hier niet op vast)Tijdens dit nummer kwam zangeres Amber Gomaa erbij. Ook zong ze daarna mee bij 
Half zeven.  Daarna volgden: Het nieuwe spel, Meer dan een ander,Mijn houten hart en Stil in mij Tja.. die kun je natuurlijk niet overslaan, aangezien daar alles mee begon. 
In valt de nacht van deze mochten we de afgelopen theatertour al genieten (natuurlijk net die ene keer niet dat ik mijn lief zover had gekregen om nog een keer mee te gaan... die kreeg het alleen maar in gedichtvorm én die had ie al eens gehoord, pure ellende... ;-) )
Zij maakt het verschil, Pijn ( met die geweldige clip op de achtergrond! Die ik ook nooit kan zien zonder broer erbij te horen, haha) Laarzen aan mijn voeten en Laat het los maakten de setlist compleet.

Natuurlijk volgde er een toegift. Deze bestond, ik vond het verrassend, uit: Volle maan
Laat me niet staan, een vertaling van Don't let me down van The Beatles en enigszins bekend geworden van De Poema's. En daarnaast één van de nummers die op de setlist stond, toen de mannen net begonnen. Daarna speelden ze nog Tot jij mijn liefde voelt

Nog één keer voor het echte slotapplause begon, kwamen ze op en werden De keuzes die je maakt en Zolang de muziek maar klinkt  ( ook met Amber Gomaa) gespeeld.
Daarmee kwam er helaas een einde aan een wel heel erg fijne avond.
De plaatjes heb ik eerlijk gejat van Renate, denkt dat ze me dat op een dag wel zal vergeven.. .;-)