Een uitverkocht Paradiso!!

Tja... dan bevind je jezelf starend naar het beeldscherm. Concluderend dat je het afgelopen jaar werkelijk waar geen woord gepost hebt op je blog. Fans die mopperen: "Mooi is dat! Heb je een log, doe je er niets mee!" Sorry.... 2017 was een goed jaar, blogtechnisch zal ik proberen 2018 beter te maken. En waar laat je dan je eerste 'vol goede moed' logje over gaan? Meestal gingen mijn logjes rond de jaarwisseling over één onderwerp. En ach... waarom zou je dat veranderen? Niet nodig, toch?

Afgelopen vrijdag stapte ik in de trein. Ergens onderweg stapte Renate gezellig erbij in en voor we het wisten, stopte de trein op eindbestemming Amsterdam Centraal. De tram richting hotel gepakt en het daar nog even lekker rustig aangedaan. Even lekker een hapje gegeten, vooral dat toetje... <3 

Rond kwart voor zeven ( waaaaah, we waren nog nooit zo laat, hahaha) richting Paradiso gegaan. Altijd gezellig in zo'n rij! Een goede 20 minuten later ging de deur open. Nu hebben Renaat en ik altijd een goede rolverdeling. Waarom zou je iets dat goed is, gaan veranderen. 

En bij het binnengaan van de zaal weet je waarom juist dit zo'n mooi optreden is: Al die lieve, bekende koppies, die je te weinig ziet en spreekt, maar we hebben altijd Paradiso nog om dat wat recht te trekken. 

Het voorprogramma werd verzorgd door Thijs Boontjes dans en showorkest. Die wisten er wel een showtje neer te zetten. Altijd leuk als je iets kan meezingen van het voorprogramma. Niet dat ik nu héúl veel kon meedoen, maar toch...

Zo rond half negen werd de zaal donker, is toch altijd wel een momentje. De hele zaal weet: Oeh, nog effies. Het spannende muziekje begon. Boven, achter het drumstel hing een scherm en hierop werden livebeelden gestart. We zagen hoe de mannen van Van Dik Hout de weg van de kleedkamer naar het podium maakten. 

Ze knalden er meteen lekker in met Alles of niets, Water en Vuur en daarna het o-zo-mooie 's Nachts in mijn dromen. 

Dus toen dacht ik: Dit wordt zo'n optreden dat ze in volgorde van uitbrengen van elke cd een paar nummers spelen. Vond ikzelf best een goed idee eigenlijk. Maar de setlist verliep anders:

* Lieg niet meer

* Houten hart

* Lege handen 

*Zand Voor het optreden hadden we het nog over de theatertour en hoe fijn die setlist was, mede dankzij Zand. Dus dat deze nu weer gespeeld werd, was wel een feestje!

*Half 7

* Het nieuwe spel Dit nummer gaat ook nooit vervelen!

Ze gingen even over naar een akoestisch blokje *innerlijk applausje* 

*Iemand die me op komt halen

*De stilte valt zo hard

*De keuzes die je maakt Daar miste ik lieve Mar wel even, hoor. Dit is natuurlijk een ontzettend 1998 nummer en daar kan ik dan nog uren over praten... ;-) 

* Gun me wel je tranen ....<3

*Stil in mij

*Zij maakt het verschil

*Pijn hier deed Thijs Boontjes een dappere poging om Herman Brood te evenaren. Clip van Pijn erbij. Top!

*Stap voor stap

* Tot jij mijn liefde voelt

Toch echt niet dat daarmee tevreden zijn, stelletje verwende poeperds dat we zijn, daar moest nog wel even een toegiftje bij. 

*Dichterbij

* Laarzen aan mijn voeten En daar stonden Chantal en ik helemaal klaar om te tubtubtededubben, we hebben het vijf keer ingezet, maar helaas... de zangert had andere plannen dan wij, haha.. 

En nog stééds waren we niet tevreden, dus volgde er nog een tweede toegift (woehoe!)

*Meer dan een ander

*Zoet en zacht

*Laat het los ( Chantal, jij mag niet meer raden!!! ;-)) 

Daarna hebben we nog even lekker geborreld en gekletst. En uiteindelijk was de koek op. Zoals Renaat de volgende dag lief zei:"Dat was echt grappig. Jij was nog aan het kletsen en drie seconde later sliep je ineens" Ik vermoed dat dit een subtiele manier is om te vertellen dat ik niet zo gezellig ben... ;-)