Avondje Ziggodome

Kun je zingen zing dan
Wil je springen spring dan
Doe geen dingen in je hoofd

Na maanden van 'superleuk vooruitzicht' was het gister dan eindelijk zover: Blof in de Ziggodome. Rond kwart over vier was ik bij Hellie en reden we richting Amsterdam. Goede gesprekken, toekomstplannen voor anderen bedacht. Wij willen gewoon dat mensen én gelukkig zijn én wat om handen hebben.. ;-) Ook alvast zitten speculeren over wie de gasten die avond zouden zijn.
In A'dam even voedzaam gegeten en zo rond kwart voor zeven ofzo stapten wij de Ziggo binnen. Eerste vriendelijke meneer keek vreemd, toen ie onze kaarten scande, kreeg een bijzondere code. De tweede vriendelijke man gaf me het advies dat zondag een goede dag is om je tas eens uit te pakken ( tsss.. hij moest eens weten dat er niet heel lang daarvoor nog een triangel in de tas zat) en de derde vriendelijke meneer... ja.. die was leuk! Ik dacht: die staat te nietsen, geef mij mijn bandje maar! Jassen weggebracht, lekker drankje gehaald en op naar de golden circle, want ja.... Als wij gaan, doen wij dat natuurlijk wel goed!

Bij het binnen lopen van de zaal was er al één ding duidelijk, nou ja... twee eigenlijk: Er stond me daar toch een bouwwerk! Wat een briljant podium. Immens! Wauw!! Nu zou zelfs ik bijna niets kunnen missen! Al zou er een kerel van twee meter voor me komen staan.

Om iets over half negen kwamen de mannen van Blof op. Boefjes, wij waren totaal niet voorbereid. We hadden nog helemaal niet gehoord dat het allemaal Allright was... ;-)
Op de beeldschermen verscheen er al van alles en er klonken al klanken door de zaal.
Blof knalde er in met Klaar voor. Vanaf het eerste moment vond ik dat al zó'n lekker nummer. Live is ie nog véél lekkerder! Gevolgd door In het midden van alles. Tijdens het intro van Later als ik groter ben bedachten we nog snel een gast: Het zou toch geweldig zijn geweest als Robin van Persie was opgekomen met een potje pindakaas, dat vinden wij nou humor. Harder dan ik hebben kan, waarbij alle bandleden op een scherm te zien waren, met regendruppels 'voor' hen. Erg mooi gedaan. Mens werd gespeeld en ondertussen zagen we crewleden al wat stoelen klaar zetten. Na Mens kwamen er vier violisten/ cellisten op en klonk daar toch wel een verdomd mooi intro. De mooiste verliezers! Waaaah!!! Die had ik te lang niet live gehoord. Helaas deden ze niet mijn meestfavoriete uitvoering, waarbij ik even wil zeggen: Lieve mensen, soms is een mooie tekst gewoon een mooie tekst, een mooie tekening een mooie tekening en hoeft er niet meteen iets ingevuld te worden wat er niet is!
Ondertussen hadden ze boven hen ook nog een scherm, wat óntzettend gaaf.
Omarm. Daarna kondigde Paskal aan dat er een gast zou komen, maar hij zei nog lekker niet wie. We doen wat we kunnen werd ingezet en niet veel later betrad Sanne Hans het podium. Wauw!!! Het is dat ik al fan van haar ben, anders was ik het daar gister ter plekke geworden. Paskal begon met een Nederlandse versie van Waves en ineens klonk daar toch wel een heel bekende stem en kwam Mr. Probz himself het podium op! Waaaaaah!!! Gister ging het best goed, maar terwijl ik dit typ, krijg ik alsnog spontaan kippevel! Wat tof! Ondertussen kregen ze versterking van Reinier Scheffer. "Hee,dat is mijn photobombingvriend, vindt ie leuk!" meldde ik lachend. Even keek ik naar Hellie en moest toen nog meer lachen. Hellie deed een gevalletje tosti. Nu was Hellie de kaas, dus zo grappig was het niet voor haar. Maar ja.. hilarisch was het wel.
Wraak, Hou vol, hou vast. Tot het bittere eind ( mooi,mooi, mooi!!!) Zo stil (nog heel veel mooier!)  Aan uit. Paskal kondigde weer gasten aan: Jack Poels en Tren van Rowwen Heze. Zij deden mee met Aan de kust. Nu stonden zo'n anderhalf meter voor ons een stel ambassadeurs van Zeeland. Die gasten stonden nog nét niet met hun hand op hun hart. Te mooi om niet naar te kijken. Daarna mocht Paskal Limburgs zingen en klonk Bestel mar door de Ziggodome. Spijt heb je morgen maar, Alles is liefde ( zo, de mevrouw achter mij had er zin aan... er aan terugdenkend word ik nog doof. Maar wat hebben we met haar gelegen, bijzondere vrouw! Die stond me daar ook flink te genieten)
Paskal begon met een Nederlandse versie van In your arms. " Oeh, Chefs' special" "Het kan ook Dave zijn." "Nee hoor, Dave staat nu in Friesland" Ik zag die verbaasde blik bij Hellie. Goed, het was natuurlijk ook een heel flauwe opmerking. Maar uiteindelijk kwam Joshua van  op.
Mannenharten en met Hier (oh, wat een fokking vette achtergrond hadden ze toen!) sloten ze de set af.
Het duurde niet zo heel erg lang of de mannen kwamen terug, samen met Sanne en zongen Open je ogen. Wauwwauwwauw!!! Dus Ilse Giet, nee.. Ilse had ik zeker heel erg leuk gevonden, maar hee.. Sanne doet echt niet voor haar onder. Die stond mie daar ook een potje te genieten.
Blof en Rowwen Heze speelden ooit voor VVAL samen Twee koude handen, dat deden ze vandaag weer. En daarna klonk Holiday in Spain... zucht...
We kennen Blof langer dan vandaag... Natuurlijk kwam er nog een toegift. Ditmaal begonnen ze met Helder.
De vorige keer wisten ze ons metershoog kippevel te bezorgen door Ze is er niet met Chris te doen. Pfffff.... Maar dit keer wisten ze het voor elkaar te krijgen door The Lau als gast te hebben. Zo... Het begon al met een mega applause toen The op kwam. En... Herinnert u zich dat ik dit jaar Beavis en Butthead heb ontmoet? Ik was gister een beetje een Beavis... Ik wilde klappen en toen sloeg ik zo de telefoon van de grappige vrouw achter ons uit handen. Van alle momenten dat je dat kon doen, wist ik wel een moment te kiezen hoor. O, ik vond het echt zo erg. Wilde zij een mooie foto of film maken en dan heb je zo'n muts voor je. Echt sorry mevrouw.
Iedereen is van de wereld.... Een mooiere afsluiter had er voor die avond niet kunnen zijn!

Na het optreden nog even snel met Marnix gekletst. We hadden al even een zwaaimoment gehad... ;-) Jassen gehaald, parkeerkaart geruild, op naar de parkeergarage. En daar gebeurde het hoor. Wij staan mooi te wachten tot we ergens kunnen invoegen en ineens klinkt daar een raar gepiep. Hellie wist wel zeker dat dat niet op haar cd stond en zet de radio stil. Horen we dus dat er een te hoge concentratie uitlaatgassen in de parkeergarage is. Of we toch even onze auto willen uitzetten en de parkeergarage willen verlaten. Je ziet mensen in auto's om zich heen kijken, mensen zagen twee meiden hysterisch hard lachen, omdat ze dachten: gebeurt ons weer. Maar ook gewoon niemand die iets doet met de melding. Stelletje schapen bij elkaar. Onderweg nog erg veel lol om gehad, terwijl we heerlijk aan het meezingen en neuriën waren met Skyradio, the X-mas station (woehoe!!!)

Het was weer een bijzonder en errug geslaagde avond. Over twee jaar staan wij er wel weer, hoor... :-D