Toen Van Dik Hout de nieuwe tour bekend maakte, plaatste ik een status op mijn FB en vroeg wie het aandurfde om mij te begeleiden naar een optreden. Niet veel later stuurde Hanneke een appje: "Nieuwe tour? Gooi maar wat data op. Ik wil wel met je mee." Woehoe!! Avondjes uit met Hanneke zijn altijd een feestje en hierbij hadden we dus weer een leuk uitje staan. Uitgezocht wat voor ons beide leuke data zouden kunnen zijn en Hanneke hakte de knoop door: Zwolle it would be!
Gistermorgen eerst naar het werk geracet voor een roosterbespreking, we blijven lachen! Daarna hadden we een leuk uitje met collega's. Tot donderdagavond dacht ik nog dat we iets gingen doen qua haken of borduren of breien, íets met draad. Kan ik meeleven, daar kan ik nog wel wat mee. Donderdagavond leek het erop dat we zouden gaan mozaïeken, dus ik zag me daar al met een hamer rammen op serviesgoed, kan ik ook. Gistermorgen kregen we een krans voor onze neus, mochten we daar een leuk stukje van maken ( "Mensen, ik ga zo huilen, écht!") Neem het maken van een kerstbakje: er zijn mensen die doen floepsfloeps, daar een takje, daar een kerstbal. Hoppa: Prachtig kerstbakje. Ik denk dan nog heel enthousiast:" Ooo, dat ziet er makkelijk uit. Kan ik ook wel!" Resulteert altijd als volgt: Ik douw een kaars in een stuk oase, twee takjes conifeer en als ik in een enthousiaste bui ben, druk ik er een kerstbal in. En ik hoef maar naar dat ding te kijken of het valt van ellende uit elkaar. Ik kán gewoon niets met groen! Een kaktus overleeft het nog niet bij mij.
Ik hoopte nog dat ik dan een beetje lol zou hebben met het lijmpistool. Maar zo'n apparaat heeft een spannendere naam dan het avontuur dat je er mee beleeft. Teleurstellend.
Rond zes uur hadden Hanneke en ik afgesproken op de parkeerplaats van Hedon. Hmmm... Hedon is dus verbouwd en daarbij hebben ze de parkeerplaats ook veranderd. Nou ja, geen paniek. Op naar de parkeergarage en daar op Hanneke gewacht. Eerst maar even lekker wezen eten.
Tegen acht uur waren we bij Hedon. Nu had ik woensdag nog even een berichtje naar Hanneke gestuurd of ze me er aan wilde helpen herinneren om de kaarten uit te printen. Donderdag uitgeprint, in het juiste tasje gedaan en ik wil ze dus gister pakken. "Kijk, ik heb ze wel" en ik vouw de kaarten uit en zie tabelletjes, waarop staat: "Zuivel, papierschepperij, bakkerij" Mijn blik sprak waarschijnlijk boekdelen. In een fractie van een seconde dacht ik nog: "Dit heb ik niet onder de printer vandaan gehaald, zat dit papier dan in het kopieerapparaat?" en in diezelfde fractie dacht ik: "Dit is van de bespreking over de voorjaarsmarkt." Dus mijn hersenen zagen de problemen al komen. Gelukkig bleken de kaarten toch gewoon in mijn tasje te zitten. Pfjoei!
Hedon ingelopen. Zoals al gemeld: Hedon is verbouwd en het is écht mooi geworden! Wauw! Wel even denken aan afstapjes, voor je het weet, lig je op je snoet! Dat moet je niet willen.
Nog veel meer staan kletsen. Druk aan het vertellen over de eerste keer dat ik VDH in Hedon zag en dat dat best paniekerig was. Niet het optreden, hoor, dat was toen echt wel leuk. Maar ja... dingen er omheen,he? En zo ineens hoor ik: "Gietjuuuuuuuh" en dacht: "Huh? Wie is er nog meer? Word ik herkend?" ( Nee, niet dat ik denk dat ik een bekend iemand ben ofzo, maar Hanneke en ik hadden nét een heel goed gesprek, waardoor die gedachte echt niet zo heel gek was) Dus ik draai bij en ik kijk gewoon in twee stralende koppies!!! Ik houd van verrassingen!! En dit was er weer zo één: Daantje en Dennis!!! Waaaaah!! Stelletje stinkerds! Mij een beetje appjes sturen met: 'Veel plezier' enzo... Tssssss... Niet teveel tsssssss, de waaaaaaaah overheerste!
Voorprogramma was wederom Inge van Calkar. Helemaal niet vervelend ( toch,Dennis...;-))
Na het voorprogramma de gebruikelijke ombouw. Nu had ik dus een ingeving en de vorige keer lukte het niet helemaal, dus nu had ik Dennis de opdracht gegeven om mij even te helpen. Dennis nam zijn taak vrij serieus en ging goed bezig. En óndanks dat hij van de foto's was, werd ik toch een soort van zenuwachtig. Ik wilde Dennis nog een soort van instrueren, mijn hersenen waren waarschijnlijk al zes zinnen verder. Dus in plaats van dat ik zei wat ik wilde zeggen, kwam er: "Djellelelele" uit. Vrij bijzondere ervaring! Nu had Dennis daar al bijzondere ervaringen: Hij was volledig uit zijn comfortzone gehaald. Elke keer als hij zich omdraaide, verbaasde hij zich over het feit dat hij tegen een box aan keek,haha.
Om 22.04 uur ( Ja, wij waren gister van de timing, hahaha... hoppa, stopwatch aan) kwamen de Van Dik Hout mannen het podium op. Lekkere setlist weer:
* We gaan voor dit moment
* Straks is het te laat
* Lieg niet meer
* Stap voor stap
* Houten hart
* Half zeven
* Nu het licht weer schijnt op mij ( En er was in ieder geval één iemand die dat nummer wel kon waarderen, hahaha... Ik zal niemand erbij lappen, maar het zou toch maar zo kunnen zijn dat ze onderdeel was van de stinkerds! )
* Iemand die me op komt halen ( Hanneke had dus iets héél leuks gezien, dus ik wilde even kijken wat er tijdens dat nummer gebeurde. Nog even niets, oh... jammer! En voor je het weet, zit je in een situatie, waarvan je zelf ook niet weet hoe je daar in beland bent of hoe je er uit moet komen. Overigens bleek tijdens dit nummer dat Ben, op bas én mondharmonica*wave your pompons*, gewoon een buslading fans had meegenomen! Echt waar, dat volk ging helemaal los,hahaha)
* De stilte valt zo hard
* Formidabel ( Ik hoorde vorige week het origineel op de radio en dacht: "Neh, dat is hem net niet" als je dat denkt, gaat er iets niet goed, he? Maar gisteravond dacht ik dus: "Ja,dit is hem dus!" Ik vind de VDH versie net iets warmer, of dieper klinken.)
* Stil in mij
* Alles of niets
* Zij maakt het verschil ( nou.. dat nummer stond dus maar op nummer 177 bij de top 250 van 100% NL!! Nou.. dat kan toch niet??? Verontwaardiging alom!)
* Meer dan een ander ( ik zeg niets!!! De volgende keer haal ik wel een borrel! Of een telraam, woehahaha)
* Laarzen aan mijn voeten
* Tot jij mijn liefde voelt
Toegift
* Gun me wel je tranen
* Pijn
* Laat het los
Nog even wat gedronken, wat gekletst en helaas... Aan leuke avonden komt een einde. Maar dámn... wat was het een topavond!! Ik vond het al super om lekker met Hanneke uit te gaan, superlief dat zij zich opofferde om mij te begeleiden, want dat bleek best nodig,haha... Dat Daan en Dennis zo verschenen, was écht zó'n leuke verrassing.
Gister werd het me toch wel weer eens een keertje duidelijk: Ik kén echt heel erg toffe mensen!!
Het plaatje is gemaakt door Hanneke!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten