Gistermorgen kreeg ik op mijn werk een berichtje: "Heb je vanavond wat te doen? Zou je mee willen naar Groningen?" Goed... willen zou geen probleem zijn... Snel aan het rekenen of het allemaal een beetje haalbaar zou zijn. En ach... waarom ook niet? Waarom zou je je aan je eigen principes houden: 'deze tour ga ik écht alleen maar naar Hengelo en Zwolle, écht!' Ik heb nu in anderhalf maand tijd mijn aantal VDH momenten al verdubbeld in verhouding met afgelopen jaar.
Dus ook deze werkzaterdag zette ik een persoonlijke race in en zo stond ik toch rond kwart voor zeven bij Miek voor de deur. Op naar Groningen.
Het voorprogramma werd verzorgd door Inge van Kalkar, lekkere liedjes, fijne stem én een contrabas. Met een contrabas heb je de eerste bonuspunten al binnen! Wel erg grappig dat ik op de terugweg een beetje 'zappend' door de radiozenders gingen en bleef hangen bij een lekker luisterliedje. Bleek dat Inge van Kalkar te zijn... Ga je toch twijfelen of je de cd niet had moeten meenemen,die werd vrij goed gepromoot, moet ik bekennen.
Optreden begon weer met een spannend muziekje. Spannend muziekje loopt over in We gaan voor dit moment Martin komt op en Groningen gaat los! Straks is het te laat. Nu kan ik dus gewoon géén foto's maken,dat is algemeen bekend. Maar gisteravond dacht ik: 'Adem in, adem uit, neem de tijd voor een foto, dan moet het goed komen.' Dus ik maakte best een paar leuke foto's. En oh... Ik had me daar Patrick toch goed in beeld... Het is werkelijk waar ook een briljant mooie foto geworden:
Lieg niet meer. Doen ze stiekem wel een 'Mijn held zijn'tje in.Denk je dat zo'n nummer klaar is, nou,nee hoor!!
Daan kan nu misschien beter even door naar de volgende alinea, Dichterbij werd gespeeld. Ik heb wel namens haar genoten, zo ben ik dan ook wel weer. Heel af en toe heb ik een aardig moment.
Stap voor stap, Houten hart en Half zeven, nou... én dat was het moment dat Beavis en Butthead naast me kwamen staan. En dat is niet eens als lullige opmerking bedoeld. Het waren gewoon Beavis en Butthead, ik vond ze grappig! Gaven me meteen de zekerheid: vandaag gaan we het optreden ook goed doorstaan. Eén blik op hen en ik moest weer zó lachen.
Even weer terug naar het nieuwe album. Het o-zo-fijne Nu het licht weer schijnt op mij
en Iemand die me op komt halen. De stilte valt zo hard, Formidable en ik heb nú de zin weer die ik zocht en die ik in Paradiso niet redden: 'Pijn of verdriet, zorg dat niemand het ziet' Lijkt me een prachtuitdaging voor de rest van dit jaar.
Stil in mij, Alles of niets, die overigens al door sommige bandleden al eerder was ingezet. Die wilde vast op tijd thuis zijn. En hoppa... Beavis en Butthead gingen weer los! Iedereen verdient zo af en toe een Beavis en Buuthead op zijn/ haar pad.
Zij maakt het verschil, Meer dan een ander, Laarzen aan mijn voeten en Tot jij mijn liefde voelt maakten de set compleet.
Natúúrlijk konden ze niet vertrekken zonder een heerlijke toegift, beginnend met Gun me wel je tranen. Hadden ze alleen deze gespeeld óf dit nummer drie keer: Prima!! Ik had het helemaal goed gevonden, áls ze het maar spelen.
Pijn en Laat het los verwenden nog even onze oortjes en toen was het optreden afgelopen. Ik dacht nóg: "Ga nou eens even op tijd klaar staan met je camera, dan kun je vast een prachtig plaatje maken met alle mannen naast elkaar. " Want écht: ik ben altijd te laat, ziet er nooit uit. Hoe doen andere mensen dat toch? Maar Beavis ( het mag ook Butthead zijn,maakt mij niet uit!) was vrij enthousiast en sloeg zo tegen mijn telefoon aan. Hoppa... telefoon in 26 delen op de grond.... Hij voelde zich wel schuldig, da's lief. En ik dacht alleen maar: "Och.. dat kan ook maar weer één iemand over komen." Welcome to my life.
Even mijn knuffel opgehaald en gekletst. Mannen hielden nog een signeersessie ( "O grutjes" sprak ik 's middags, toen ik dat las) maar ik had niets om te signeren, dus daar kan ik geen spraakmakende verhalen over vertellen. Even wat gedronken. Fanatiek al richting parkeergarage gelopen,terwijl Miek nog druk in gesprek was ( oepssssss,hahahahahaha)
Was weer een goed avondje. Echt: doe gewoon af en toe iets stoms! Over het algemeen bezorg je jezelf daarmee nog een paar dagen een grote glimlach.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten