Oudejaarscdpresentatieoptreden

Wat zou december zijn zonder eindejaarsoptreden?
Gister stapte ik in de trein richting Amsterdam, daar trof ik Renate, Vincent en Hanneke. Vrij logisch, aangezien we al vanaf Apeldoorn in dezelfde trein zaten. Maar het leek wel alsof iedereen naar Amsterdam wilde.
Eerst  even onze spullen naar het hotel gebracht, daarna lekker een broodje gegeten, wat door de stad gezworven, Mar opgewacht, o nee... zij ons...;-) Omkleedsessies gehouden en lekker gegeten. En vraag me niet hoe ik het doe, maar ik beland soms in situaties die ikzelf ook niet helemaal lijk te snappen. Laten we zeggen: Horecamensen en ik... echt een gouden combinatie.

Na het eten zijn we richting Paradiso gelopen. Daar zagen we al heel veel lieve mensjes. Het was gezellig, het was lachwekkend, ik hou van die lieve mensjes! Om zeven uur ging de deur open.
Het voorprogramma begon rond half acht. Voorprogramma's blijven altijd een gevalletje: spannend. Dit jaar mocht Lucas Hamming de zaal opwarmen. De kijkers van De beste singer/ songwriter kenden hem al wel enigszins. En okee... sommige van ons kenden hem nog van Eééééva...;-) Op het einde van het optreden kwam Stijn van Rijsbergen hem nog even begeleiden. Ik vond het dit jaar best een lekker voorprogramma!

Ja... en dan begint het echte aftellen, dat duurt áltijd te lang he?Gelukkig kwam Paulien nog even voorbij en die had gewoon een verrassing voor mij meegenomen. Ik kan het zeer waarderen wanneer mensen mijn oproep via Twitter zeer serieus nemen! Maar heel langzaam, écht heel langzaam doofden de lichten en kwamen de mannen van Van Dik Hout op. De eerste tonen van We gaan voor dit moment klonken. Ik had hem best snel geSpotified ( ook dit is een werkwoord, net als gevindikleukt..;-)) Maar ik weet gewoon niet wat het is, als ik de begintonen hoor, denk ik: "Hee, die ken ik, maar wie is het ook alweer?" Zegt meer over mij dan over het nummer, hoor. Straks is het te laat en Lieg niet meer volgden. Ik kan er heel wijs wat over zeggen, maar... Ik heb de nieuwe nummers gewoon nog even niet. ( Ohoo... al bijna 20 uur die cd in huis hebben en dan nog niets kennen, nepfan! Nepfan! Nepfan!) "Ik heb liever dat je me haat dan dat je me spaart" is dan wel weer een zin die je meteen pakt en die blijft hangen.
Even een paar bekende nummers: Alles of niets, Stap voor stap,een prachtige versie van Mijn houten hart, een liedje die ze Daantje dit keer niet door de neus boorden Dichterbij. Nu hadden we het voor de deur over heel veel leuke momenten, o.a. een fanclubdag en Dichterbij doet mij heel erg denken aan de leukste fanclubdag ever!! Die van '98! Woehoe... Als we zo'n dag toch nog eens dunnetjes over zouden kunnen doen! Half zeven, die blijft live toch ook wel heel erg heerlijk.
Weer een nieuwe: Nu het licht weer schijnt op mij.
Toen kwam er me daar toch een blokje. Misschien moet dat voor sommige mensen toch worden aangekondigd als: "Dit mag als plasmoment gebruikt worden." Te beginnen met Weg uit Nederland, bracht me zomaar een klein beetje van mijn stuk, máár ging nog goed. Het werd een beetje verergerd door Iemand die me op komt halen en toen... *knak* De stilte valt zo hard... die kon ik gister dus even niet zo heel goed aan. Pfff... En daarna was het tijd voor één van de mooiste covers van dit jaar Formidable.
Stil in mij en een prachtige versie van Meer dan een ander. Ik vind de versie van Martin en Sandro samen écht heel erg prachtig, maar als al die mannen daar op het podium staan ontzettend hun best doen op Meer dan een ander dan hebben ze me helemaal. Zij maakt het verschil... That's were friends are for!!!
Daarna mochten we ons weer even uitleven: Laarzen aan mijn voeten. Tot jij mijn liefde voelt...

De mannen gingen af. Algauw kwam vanachter het gordijn Cees Geel op. Die man is toch ook briljant! Hij mocht de cd uitreiken. En natuurlijk konden de VDH-ers niet zomaar verdwijnen. Ze speelden Wrakhout, die was me nog wel bij gebleven van de theatertour. Pijn, die zal ook nooit gaan vervelen.
Mar en ik werden een soort van hooligans: "Dansliedje! Dansliedje! Dansliedje!" Ofwel: Wij werden tijdens de theatertour een soort van verliefd op Gun me wel je tranen. Alleen al dat enthousiasme en plezier waarmee het gespeeld werd. Ik ben ook écht zó benieuwd of het net zo heerlijk op cd klinkt. Kan soms zo jammer zijn dat je een nummer al hebt gehoord, voordat het op cd komt. ( ik ga zo uittesten of de versie net zo fijn is!) Maar de hooligans werden niet gehoord.
Nadat de mannen nog een keer weer waren afgegaan en teruggekomen, speelden ze Zoet en zacht... Baksteen en ze sloten af met Laat het los . Helaas kwam er toen weer een einde aan een erg te gek optreden. ( toch jammer van Gun me wel je tranen en waar was Overal geweest???? Hoe kan die nou van de setlist verdwijnen *shock*)

Nog lekker wat gedronken, wat gekletst, cdtje gekocht, nog meer gedronken, niet vertrokken voordat mijn doel bereikt was (lekker meer dan één keer...:-P en vanochtend deden we het nog lichtelijk over, haha) en toch weer lichtelijk overrompeld door deze of gene...

Volgend jaar maar gewoon nog een keer doen? Beloof ik dat ik het album even een paar keer heb geluisterd, zodat ik over die nummers ook een gefundeerde mening kan hebben...;-) Misschien besteed ik nog wel een logje aan die cd.

Nog even een mooi plaatje erbij. Eerlijk gejat van Mar, ik denk dat ze me dat op een dag wel zal vergeven...;-)