Counting Crows, HMH

Een tijdje geleden had Hanneke enigszins een discussie met zich op Twitter: wel of niet naar de Counting Crows in de HMH. Haar redenering om niet te gaan,snapte ik volledig. Is ook een redenering waar ik van mag genieten, tenminste... Misschien wil ze dat nu helemaal niet meer,haha..
Nu vind ik dat eigenschappen die van andere mensen niet zo leuk vindt, dat je je daar zelf ook niet aan schuldig moet maken. Ik kan heel slecht tegen zelfuitnodigende types. Aan de ene kant: respect dat je dat lef hebt, zo kom waarschijnlijk nog eens ergens. Aan de andere kant: Gewoon NIET doen!

Dus nou ja... Ik zei tegen Hanneke dat als haar reden was dat ze niet wist met wie ze daar heen moest gaan, dan zou ik wel met haar mee willen als ze dat eventueel leuk zou vinden... en... Pfff... vermoeiend om mij te zijn...:-)

Kaartjes werden besteld. En gister was het dan ein-de-lijk 16 april. Ik had afgesproken om Hanneke op te pikken en dat we dan vanuit Arnhem de trein zouden nemen. Topplan! Ware het niet dat men een wegafzetting bedacht had. Serieus, ik heb weer eens via Schagen moeten rijden, hoor! Pfff..Nou,dan ben je al bijna bij de HMH. Goed, het was een prachtige mooie omleiding, lekker toeristisch ook.Gelukkig kende ik de route wel uit mijn jaarstageperiode ( duik voor de gekkies!) en uiteindelijk kwamen we toch in Arnhem. Wat is daar op het station gebeurd? Zooooo... Er komt een moment dat ook bouwput Arnhem eindelijk afgerond is. Ik ken station Arnhem volgens mij alleen maar als bouwput.

Eenmaal in A'dam eerst even een plekje gezocht om lekker te eten. Ze houden er daar ook maar rare gewoonten op na,zeg. Wie sluit er nou zijn tent tegen etenstijd??  Ik heb nog gevraagd of het een grapje was en sinds wanneer dat dan zo was. Rare mensen! Lekker naar een ander restaurantje gelopen. Eten was erg goed. Lekker een beetje mensen zitten loeren daar. Heerlijk!

Rond zeven uur waren we in de HMH, hadden een nice plekkie gevonden. Om  tien voor acht kwam Adam Duritz op. Hij kondigde het voorprogramma aan, Lucy Rose. Klonk wel lekker. Een beetje Maria Mena, een beetje Lana del Rey, een beetje... Het klonk allemaal wel heel bekend.

Daarna was het wachten op de Counting Crows. Ze begonnen mooi op tijd. Die mannen kwamen er al meteen met Round here ingevallen. Nou... Vanaf daar ben ik het ook allemaal kwijt eigenlijk. Wat een bizar mooi nummer is dat toch. En hoe Adam daar dan nog weer hele verhalen van/ in maakt.
Ik heb, volgens mij, voornamelijk met open mond staan genieten van alle heerlijke nummers die voorbij kwamen.
Beetje jammer dat ze dan dus echt niet Mr. Jones hebben gespeeld. Van mij hadden ze die echt wel zestien keer mogen spelen en dan nog vond ik het briljant. Ze hebben het wel goed gemaakt door Anna begins te spelen. En natuurlijk zoveel andere prachtige nummers, dat kunnen ze namelijk wel.

Ik ben nog steeds met mezelf in discussie of ik Adam nou een zanger vind of toch een verteller. Hij staat zo'n nummer ter plekke te beleven en verzint er nog van alles bij. Echt heerlijk om naar te kijken.

Dus ja... Het was echt een superavond en ik ben heel blij dat Hanneke zo lief was dat ze me wel mee wilde hebben!Thank yoooouuu